Dagboek C-Nest
maandag 12 december 2011
Normaal gezien kijk ik aan het begin van mijn weekend niet echt uit naar maandag, maar het afgelopen weekend kon wat mij betreft niet snel genoeg voorbij gaan. Wat vond ik het moeilijk de kleintjes te laten gaan en wat is het nu stil bij ons thuis. Omdat Fay één dag nadat het laatste kitten uit het nestje van Mila vertrokken was beviel, hebben we de afgelopen 26 weken aan één stuk door kittens in huis gehad. De rust nu valt dus wel erg op en ik moet er echt nog even aan wennen.
Wat wel weer fantastisch is, zijn de goede berichten die ons bereiken van de nieuwe eigenaars. Iedereen is helemaal gelukkig met zijn/haar kitten(s). Het doet ons zo veel goed te weten dat elk kitten een fantastisch nieuw adres heeft gekregen en wij op onze beurt met onze kittens weer een aantal mensen gelukkig hebben gemaakt. Over een tijdje zullen we dan ook zeker met onze eigen ogen gaan bekijken hoe goed ze het allemaal getroffen hebben.
Bedankt ook lieve nieuwe eigenaren voor de attenties die wij van jullie mochten ontvangen. De bloemen, boekjes, chocolade en foto’s, het had uiteraard niet gehoeven, maar we zijn er ontzettend blij mee.
Met het vertrek van alle kittens is mijn dagboek van het C-nest tot een einde gekomen. Wij hopen regelmatig nieuwe foto’s te krijgen van de nieuwe eigenaars, zodat wij ook van het C-nest een rubriek ‘toen en nu’ kunnen plaatsen.
Lieve Natasha, Elroy en Saber, geniet van jullie Charlie!
Lieve Remko en Renata, geniet van jullie Ben en Jerry!
Lieve Meike, Antwan, Daan, Gijs en Jasmijn, geniet van jullie Charlotte!
Lieve Karin en Johan, geniet van jullie Cosmo!
Bedankt voor het gezellige contact en het vertrouwen in onze cattery. We houden contact!
vrijdag 2 december 2011
Het liefst zou ik nu heel egoïstisch gedacht de tijd wel stop willen zetten. Als ik ons vijftal zo lekker druk bezig zie, is het bijna niet voor te stellen hoe rustig het hier zal worden na volgend weekend. Colin & Cody, die inmiddels de namen Ben & Jerry hebben gekregen, zullen volgende week vrijdag als eerste ons huis verlaten. Cosmo volgt zaterdag en zondag zijn Charlie en Charlotte aan de beurt. Ik ben heel erg benieuwd hoe Fay op het verlaten van haar kinders gaat reageren. Als ze net zo rustig reageert, zoals onze Mila twee keer heeft gedaan, dan hoeven we ons daar geen zorgen over te maken en zullen het alleen mijn emoties weer zijn waar we last van gaan krijgen. Afscheid nemen is gewoon niet mijn ding.
De nieuwe eigenaren weten inmiddels ook dat ik zelf niet bij het afscheid aanwezig zal zijn, maar dat ik met alle liefde straks een kijkje kom nemen als alle kleintjes goed gesetteld zijn in hun nieuwe omgeving. En dat ze het straks goed gaan krijgen, dat weten we zeker! Iedereen is ook dit keer weer zo ontzettend enthousiast.
Maandag krijgen ze allemaal hun tweede enting en inmiddels is elk kitten ruim de 1 kilo grens gepasseerd, hetgeen de minimale grens is om überhaupt te mogen verhuizen. Ik dacht dat ons vorige nestje zwaar was toen ze ons verlieten, maar dit vijftal breekt wat gewicht betreft alle records.
donderdag 24 november 2011
Afgelopen maandag heeft ons vijftal wederom een bezoekje aan de dierenarts gebracht. Dit keer was het chippen aan de beurt. Het chippen deed beduidend meer pijn dan de eerste enting dus er werden wel wat piepjes gegeven. Gelukkig had Pieter Fay ook meegenomen die haar kleintjes daarna meteen uitgebreid kon troosten. Eenmaal thuis was de ellende snel weer vergeten en werd er
meteen weer volop gespeeld.
Verder hebben we inmiddels met alle nieuwe eigenaren een datum afgesproken waarop zij hun kitten(s) komen halen. Verdeeld over drie dagen zullen de kittens straks ons huishouden gaan verlaten. Vandaag heb ik de stambomen aangevraagd en leuke dingen besteld voor de kittenpakketten (altijd weer leuk om te doen).
En dan nu de komende tijd nog maar even extra genieten van ons vijftal. Gelukkig zijn we door alle nieuwe eigenaren al uitgenodigd om over een tijdje ook een kijkje bij hen te komen nemen, dus het afscheid is gelukkig straks niet definitief.
woensdag 16 november 2011
Ons vijftal heeft vandaag de eerste enting gekregen en ze hebben zich allemaal uitermate kranig gedragen. Ze hadden meer moeite met het feit dat ze een tijdje opgesloten moesten zitten in de reistas dan dat ze een prik kregen. Onze dierenarts heeft elk kitten goed nagekeken en gelukkig zijn ze allemaal gezond. Over een goede week zullen ze hun chip krijgen en dan volgt met 12 weken nog de tweede enting. Met 13 weken zullen ze dan ons huishouden gaan verlaten en leek dat een tijdje geleden nog mijlenver weg, ik begin nu goed te beseffen dat de tijd wel erg snel gaat. Wat zal het straks rustig gaan worden als ze naar hun nieuwe eigenaars zijn verhuisd en wat zullen wij het dan weer even moeilijk gaan krijgen. Maar het allerbelangrijkst is toch uiteraard dat we straks weer een aantal mensen erg gelukkig gaan maken en onze kleintjes stuk voor stuk een prachtig (verder) leven tegemoet gaan. En dat is waar we het allemaal met heel veel liefde voor doen.
maandag 14 november 2011
Ook vandaag hebben we weer een nieuw filmpje geplaatst.
zondag 13 november 2011
Hieronder ons vijftal weer op een rijtje.
Morgen zijn ze precies 9 weken en zullen ze hun eerste enting gaan krijgen. Altijd weer spannend zo’n eerste prikje. Voor ons wel te verstaan, want de ervaring leert dat onze kittens het nooit zo spannend vinden.
Sinds vrijdag hebben we de kittenbox in onze huiskamer afgebroken en mogen de kleintjes zich nu continue vrij in onze woonkamer begeven. Binnen een paar uur hadden ze al door dat ze voortaan hun eten in de keuken kunnen vinden en nu staan ze al net zo hard als de andere poezen in de keuken te piepen als ze eten ruiken. Ze moeten alleen nog even afleren om niet via mijn broekspijpen omhoog te klimmen als ze het even te lang vinden duren. Vannacht hebben we wel de trap in onze woonkamer afgesloten voor de kittens. De trap oplopen gaat ze allemaal goed af, maar er vanaf geraken wil nog niet zo lukken en dat vinden we op dit moment nog even te gevaarlijk (we hebben een open trap). Als we erbij zijn mogen ze op de trap, maar zijn we er niet dan nemen we geen risico.
Met het gewicht van de kleintjes gaat ook alles prima. 3 van de 5 hebben de grens van 1 kilo inmiddels al bereikt. Fay geeft sinds een paar dagen weer volop melk aan haar kinders en dat in combinatie met het vaste voedsel zorgt voor een groeispurt en genoeg energie. En die energie gebruiken ze allemaal volop door heel wat met elkaar (en ons) te spelen.
Vandaag kwam Meike samen met haar ouders en dochter Jasmijn de kleine Charlotte weer even bewonderen. Charlotte krijgt straks in haar nieuwe huis een prachtige mand met daarop geborduurd haar naam. Om er al vast een beetje aan te wennen, staat het mandje sinds vanmiddag bij ons thuis. Samen met de andere twee mandjes die hier al staan voor Colin & Cody en voor Charlie hebben de kittens nu te maken met een luxe probleem. Zoveel van die heerlijke mandjes waar je uit kan kiezen, maakt de keuze soms best lastig! Overigens zijn het niet alleen de kleintjes die gebruik maken van de mandjes, want ook Babette en Abbey maken er dankbaar gebruik van. Dat wordt nog wat als de mandjes straks weg zijn!
dinsdag 8 november 2011
Vandaag hebben we weer een leuk filmpje geplaatst.
vrijdag 4 november 2011
Wat is het toch druk als alle vijf de kleintjes tegelijk wakker zijn en ze van de ene kant van de woonkamer naar de andere kant rennen, op banken springen, in de lamp hangen, waterbakken omver lopen, onder de bank verstoppen, de trap opspringen en er afvallen, in de krabpaal klimmen en er vervolgens niet meer af durven, in broekspijpen hangen, over elkaar hen rollen, onze andere poezen bespringen, en op tafels en stoelen klimmen! Maar wat genieten we er weer van, zoveel ondeugd bij elkaar! Fay was zelf ook een lekker druk kitten, dus die genen heeft ze in ieder geval doorgeven.
Inmiddels zijn Babette en Abbey al helemaal gewend aan hun rol als ‘oppasser/speelmaatje’, waardoor het voor Fay nu ook wat gemakkelijker is overdag wat bij te slapen. Natuurlijk houdt ze nog steeds wel een oogje in het zeil en grijpt ze ook in als het haar echt te druk wordt, maar voornamelijk zien we haar vol trots naar haar kinders kijken en laat ze de kleintjes lekker hun gang gaan.
Verder eten de kleintjes erg goed. Vanavond hebben ze hun eerste verse visje gehad en dat vonden ze allemaal wel erg lekker. De brokjes van Royal Canin staan de gehele dag tot hun beschikking (dit ook tot grote vreugde van de andere poezen) en verder is Fay ook nog steeds bereid haar kleintjes een paar keer per dag te voeden. Kortom, ze komen niets te kort en dat zien we, want ze groeien allemaal als kool.
zaterdag 29 oktober 2011
Na alle hectiek van vorige week, is het nu weer dubbel genieten. Alle kittens zijn deze week weer goed aangekomen, ze zijn heerlijk ondeugend en gaan elke dag met veel plezier op ontdekkingstocht in onze woonkamer. Onze andere poezen hebben het er maar druk mee en ook moeder Fay is zo nu en dan het overzicht totaal kwijt. Gelukkig gaat ze er in het algemeen redelijk relaxed mee om, maar een oogje in het zeil houden, doet ze altijd en zo hoort het natuurlijk ook. ’s-Nachts liggen de kleintjes nog wel in de box, maar zodra er iemand in de woonkamer verschijnt dan staan ze direct voor het deurtje en dan willen ze er ook meteen uit.
Het klimmen op de bank gaat sommige kittens ook al goed af (na dit nestje zijn we echt toe aan een nieuwe bank!) en tot de derde trede van de trap is Cosmo vandaag ook al gekomen. Van de trap af, bleek alleen iets moeilijker te zijn dan gedacht maar als je dan maar heel hard begint te piepen is er altijd wel iemand bereid een handje te helpen.
Vanmorgen is Charlie ook weer uitgebreid bewonderd en geknuffeld door Natasha, één van zijn nieuwe baasjes. Natasha had vanmorgen haar moeder meegenomen en we hebben een gezellige ochtend gehad. Ook Natasha heeft alvast een prachtige mand voor Charlie hier neergezet en weer was het Babette die de mand direct in beslag nam (net als bij het mandje voor Colin en Cody het geval was). Morgenmiddag is het de beurt aan Charlotte die alsdan haar nieuwe baasjes wederom zal zien en ook zal Cosmo binnenkort weer bewonderd worden. Qua aandacht heeft ons vijftal niets te klagen. Voor al deze nieuwe baasjes kan de tijd niet snel genoeg gaan, maar wat ons betreft zijn we blij dat we pas op de helft zitten.
Hieronder nog het vijftal zoals ze er nu uitzien. Wij vinden ze met de dag mooier worden.
zondag 23 oktober 2011
Morgen is het vijftal precies zes weken en zitten we dus alweer bijna op de helft. Vanavond zijn Remko en Renata , waar Colin en Cody straks gaan wonen, nog even langsgekomen om lekker met ze te spelen en zij verheugen zich echt op het feit dat ze straks in december van hun huis ook het huis van Colin en Cody kunnen maken. Ze hebben vast een prachtig slaapmandje voor het tweetal gekocht en die staat sinds vanavond in ons huis te pronken. Op die manier komt er voor Colin en Cody een bekend luchtje aan te zitten en zullen ze straks in hun nieuwe huis in ieder geval ook iets bekends hebben.
Verder hebben we ook een aantal heftige dagen achter de rug. Afgelopen woensdagavond kwamen we thuis en zagen we dat er was gespuugd en lag er ook diarree. Omdat alle vijf de kleintjes gewoon lekker aan het spelen waren, hadden we geen idee wie er ziek kon zijn. Omdat diarree en spugen er voor kunnen zorgen dat kittens snel uitdrogen, hebben we alle vijf de kittens gewogen. Op die manier kwamen we er achter dat Charlotte, Colin en Cody afgevallen waren. We hebben de dierenarts geraadpleegd en na overleg zijn we met vervangende moedermelk bij gaan voeden. Om de paar uur hebben we dit gedaan. Het spugen werd wel minder, maar naar mijn mening niet snel genoeg. De volgende ochtend hebben we toch maar besloten met alle kittens plus moeder Fay naar de dierenarts te gaan, die ieder kitten goed heeft nagekeken. Gelukkig had geen enkel kitten koorts, dus van een virus was gelukkig geen sprake. Charlotte en Colin hebben wat vocht toegediend gekregen (zij waren het meest afgevallen) en alle drie hebben ze iets tegen het braken gekregen.
Een paar uur nadat ze thuis waren, werd Fay ineens ontzettend krols en toen begon het me te dagen. Een bevriende fokster had me de dag ervoor al gevraagd of Fay misschien krols was of aan het worden was, omdat ze dan onder invloed van hormonen wel eens ‘zure melk’ kon aanmaken. Dat was het dus. Elk kitten reageert daar anders op, vandaar dat Charlie en Cosmo er niets van mee hebben gekregen en de andere drie juist een hele heftige reactie kregen. Nu we wisten waar het aan lag, konden we er gelukkig naar handelen en zagen we na een paar uur al een groot verschil. Inmiddels zijn alle kittens weer erg goed aangekomen en merken we dat ze allemaal weer erg goed in hun vel zitten.
Inmiddels hebben ze allemaal in de gaten hoe ze de kittenbox kunnen verlaten als het deurtje openstaat en een paar keer per dag wordt de woonkamer nu door de kleintjes ontdekt. Gelukkig vermaken ze zich ook nog erg goed in hun kittenbox, zoals wel uit het filmpje blijkt. De grote krabton wordt ook al met het grootste gemak beklommen en vaak ligt er nu op elke verdieping wel een kitten te slapen. Colin en Charlotte hebben inmiddels ontdekt dat het met Babette niet alleen leuk spelen is, maar dat je ook heerlijk tegen haar aan in slaap kunt vallen. Babette kan dan zo heerlijk beschermend zijn, zoals wel uit de foto blijkt.
maandag 17 oktober 2011
Gisteren hadden we een jarige in ons midden, hetgeen een huis vol visite betekende. Niet alleen Tim stond in de belangstelling, want qua aandacht kwam het vijftal ook niets te kort. Fay werd er in het begin ontzettend zenuwachtig van, maar toen ze in de gaten kreeg dat we niemand bij haar kleintjes lieten, werd ze aanzienlijk rustiger. Degenen die het niet zo leuk vonden dat ze de kittenbox niet uit mochten waren Colin en Cody die juist die ochtend voor het eerst in de gaten hadden gekregen dat je gemakkelijk uit de box kan klimmen op het moment dat het deurtje openstaat. Die hadden de vrijheid van de grote woonkamer geroken en waren niet blij met een ‘opsluiting’ de rest van de dag. Vandaag hebben Charlie en Cosmo eveneens een poging ondernomen de box te verlaten. Charlotte is de enige die het allemaal van een afstandje aankijkt; die maakt zich over het algemeen niet zo druk.
Het vaste voer gaat er inmiddels bij allemaal nu goed in. Een aantal eet al geheel zelfstandig van een bordje, maar er zijn er ook die lekker bij je op schoot willen zitten om van een lepeltje af te eten. De kattenbak wordt inmiddels ook goed gebruikt door elk kitten. Er gebeuren nog wel ongelukjes, maar dat mag natuurlijk ook nog wel.
Verder hebben we inmiddels voor Cosmo ook een goed adres kunnen vinden. Hij gaat straks wonen bij Karin en Johan die kort geleden verdrietig genoeg afscheid hebben moeten nemen van hun Britje en die nu hun hart en huis openstellen voor Cosmo.
Hieronder de foto’s van het vijftal zoals ze er nu uitzien.
vrijdag 14 oktober 2011
Het vijftal kan zo lekker met elkaar spelen. klik hier voor het filmpje.
maandag 10 oktober 2011
Het afgelopen weekend heeft bij ons in het teken gestaan van kittenbezoek. Het is altijd weer leuk om de mensen met wie je al een tijdje aan het mailen bent in het echt te zien en om te zien hoe hun reactie is als ze de kleintjes voor het eerst in het echt zien. Gelukkig hadden we met alle toekomstige eigenaren weer een goede klik en we zijn dus erg blij dat we kunnen melden dat we inmiddels voor onze Charlie, Colin, Cody en Charlotte super leuke adressen hebben gevonden. Blijft onze super lieve Cosmo over, maar we weten zeker dat we ook voor dit prachtige ventje een goed adres zullen gaan vinden.
De kleintjes en Fay hebben overigens bijzonder goed op alle drukte van het afgelopen weekend gereageerd. Vandaag hebben ze overigens wel uitgebreid de tijd genomen om eens flink bij te slapen. De kattenbak staat inmiddels ook in de kittenbox en we zijn benieuwd hoe lang het gaat duren eer ze er gebruik van gaan maken. De eerste paar dagen zal hij hoogstwaarschijnlijk alleen nog maar gebruikt worden als leuk nieuw speeltje. Naast het spelen met elkaar krijgen ze nu ook aandacht voor de lage en hoge krabton die in de kittenbox staan. Op de lage krabton kunnen ze inmiddels allemaal al komen en dan is het een drukke boel als ze er met z’n vijven tegelijk op willen. Je kunt er uren naar blijven kijken als ze zo heerlijk aan het spelen zijn!
donderdag 6 oktober 2011
Gisteren zijn we begonnen met het geven van vast voer, maar zoals het altijd in het begin gaat, de kleintjes vinden het nog helemaal niets en maken er een grote bende van. De enige die het één groot feest vindt, is Fay die na de maaltijd elk kitten op een enorme wasbeurt trakteert. Over een paar dagen zal het wel beter gaan en we weten uit ervaring dat ze er straks dol op worden. Voor Fay moet het laten drinken ook niet echt meer een pretje zijn, want bij elk kitten zijn de tandjes inmiddels doorgekomen.
Verder verheugen we ons dit weekend op het eerste kittenbezoek. Altijd leuk om nieuwe mensen te ontmoeten die net zoals wij ook dol op katten zijn. We hopen dat we voor de kleintjes van Fay net zulke prachtige adressen kunnen vinden, zoals dat bij de twee voorgaande nestjes is gelukt.
maandag 3 oktober 2011
Vandaag is het precies twee jaar geleden dat mijn lieve opa overleed. Het is mede dankzij mijn opa dat onze cattery bestaat en wat is er nu mooier dan op zijn sterfdag te mogen genieten van onze kittens. Met de foto van mijn opa op de achtergrond, krijgen onze kleintjes vandaag allemaal een extra knuffel.
zondag 2 oktober 2011
Het is weer zo ver hoor, ik ben wederom verliefd. Verliefd op die kleine kittens die mijn hart veroveren nu ze me met hun lieve blauwe oogjes aankijken. Probeer daar maar eens weerstand tegen te bieden! Als ze niet slapen of drinken, zijn ze bezig met van alles te ontdekken. Elke dag worden hun spieren steviger en zien we ze beter gaan lopen. Fay is de enige die het allemaal wat minder vindt. Als haar hele kroost op ontdekkingstocht gaat, wil zij ze het liefst allemaal bij elkaar houden.
Over een paar dagen zullen we gaan beginnen met het bijvoeden van de kleintjes. Naast de melk die ze dan nog steeds van Fay zullen krijgen, gaan ze straks langzaam ook aan ander eten wennen. De energie die ze daarvan krijgen, zullen ze hard nodig hebben voor de vele speeluurtjes die nog zullen volgen en waar wij ons weer bijzonder op verheugen! We brengen nu al veel tijd in de kittenbox door.
Hieronder de foto’s van het vijftal met hun oogjes open en nog een leuk filmpje.
zondag 25 september 2011
Bijna alle kittens hebben inmiddels hun oogjes open. Alleen Charlotte kijkt ons nog met spleetoogjes aan, maar dat zal ook niet lang meer duren. Het is grappig te zien dat alle kittens hun eigen pootjes (en die van de anderen) aan het ontdekken zijn. Verder wordt er zo nu en dan een poging ondernomen om op de pootjes te gaan staan.
Vrijdag besloot Fay dat het tijd werd haar kittens te verhuizen. Tot dan was ze tevreden geweest met de werpkist die wij in een rustig hoekje van de kamer hadden gezet. Toen ik vrijdagochtend naar fysio vertrok lagen ze dan ook nog allemaal in de werpkist, maar toen ik een paar uur later thuiskwam, had Fay haar hele kroost naar de krabton aan de andere kant van de woonkamer verhuisd. Charlie had de vrijheid geroken en kroop onder grote belangstelling van de andere poezen door de woonkamer. Mijn pogingen om de kittens weer terug te verhuizen, werden door Fay niet geaccepteerd. De krabton hebben we vervolgens op de plek van de werpkist gezet en toen was Fay weer tevreden.
Gisteren hebben we de kittenbox in de woonkamer gezet. Mochten de kittens straks uit de krabton kruipen, dan hebben ze maar een beperkt gedeelte van de woonkamer tot hun beschikking. Dit is een veilige oplossing voor iedereen. Fay moest even wennen aan het idee, maar ze had snel genoeg in de gaten dat zij er wel uit kan. Verder liggen onze andere poezen nu ook vaak in de kittenbox, want die geven hun krabton natuurlijk ook niet zomaar op.
maandag 19 september 2011
Vandaag zijn de kittens van Fay precies één week oud. Ze zijn allemaal goed gegroeid en Fay is een fantastische moeder. Het is ontzettend mooi te zien hoe behoedzaam ze met haar kleintjes omgaat. Normaal gezien kan Fay in haar doen en laten nogal ‘lomp’ overkomen, maar als ze met haar kittens bezig is, is ze ineens ontzettend voorzichtig.
Het zal niet lang meer duren eer de kittens hun oogjes zullen gaan openen en we kijken daar weer erg naar uit. Nu hebben we contact met ze door ze elke dag een paar keer te aaien en op te tillen, maar als straks de oogjes open zijn kun je het contact pas echt goed opbouwen.
Het blijft lastig om van elk kitten afzonderlijk een foto te maken, maar hieronder toch het vijftal apart.
|
Charlotte |
woensdag 14 september 2011
Fay begint het moederschap onder de knie te krijgen en is veelvuldig bij haar kittens in de werpkist te vinden of ze ligt er vlak bij in de buurt. Bij elk piepje komt ze kijken, waardoor ze het mij erg moeilijk maakt om van ieder kitten een afzonderlijke foto te kunnen maken. Ik troost me maar met de gedachte dat mij waarschijnlijk nog heel wat leuke foto momenten te wachten staan.
De kittens komen allemaal keurig aan, al is het wel dringen geblazen als ze mogen drinken. Het enige poesje in het nest staat haar mannetje gelukkig ook wel en laat zich niet snel door haar broers aan de kant duwen. Vandaag nog even voor de zekerheid onder alle staartjes gekeken en het zijn inderdaad vier katertjes en één poesje.
Helaas dus nog even geen afzonderlijke foto’s, maar de namen voor op de stamboom kan ik wel vast vermelden. Uiteraard geldt ook voor dit nestje natuurlijk weer dat ze van hun nieuwe eigenaar(s) een andere roepnaam mogen krijgen.
poesje: charming Charlotte van Weelde
katertjes: careless Charlie van Weelde, curious Colin van Weelde, creative Cody van Weelde en comical Cosmo van Weelde.
Het dappere poesje dat voor haar leven heeft gestreden, maar het niet heeft mogen halen heeft van ons de naam courageous Chloë meegekregen. Ze heeft inmiddels een mooi plekje in onze tuin gekregen.
dinsdag 13 september 2011
Fay is gisteren na een moeizaam begin, maar daarna vlot verlopende bevalling, moeder geworden van 6 prachtige kittens. Eén poesje heeft verdrietig genoeg na een paar uur haar strijd op moeten geven, waardoor vreugde en verdriet weer heel dicht bij elkaar liggen.
Fay begon rond 4 uur in de ochtend onrustig te worden. Ze sliep al een paar avonden bij ons op de slaapkamer, dus we merkten het direct. Ze bleef maar aandacht vragen en op bed springen. Omdat ik vanwege mijn rugpijn niet veel kan bewegen, kwam ze steeds helemaal tegen me aangekropen, zodat ik haar toch veelvuldig met één hand kon aaien. Om 8 uur begon ze slijm te verliezen en werd ze nog aanhankelijker. Ze week niet meer van onze zijde. Pieter heeft de jongens naar school gebracht en is daarna de kraamspullen klaar gaan zetten. Het werd ons al snel duidelijk dat Fay niet van plan was om boven te bevallen en ook niet in de werpkist, die Pieter met gevaar voor zijn eigen rug toch nog maar even naar beneden had gebracht.
Om 11 uur zagen we de eerste weeën die vrij snel overgingen in persweeën. Het eerste half uur heeft ze nog keurig in een doos gelegen, maar door de vochtblaas die vrijkwam raakte ze in paniek en wilde ze met geen mogelijkheid meer in een doos of mand gaan liggen. We hebben haar maar laten begaan. Uiteindelijk vond ze haar plek onder op de krabpaal, waar ze zich met iedere perswee tegen af kon zetten. Pieter is er bij gaan zitten en ik heb haar vanaf mijn ligplekje op de bank bemoedigend toegesproken. Het eerste kitten diende zich snel aan, maar verdween vaak ook net ze snel weer in het geboortekanaal. Het kopje was zeer duidelijk zichtbaar en het was groot. Fay heeft er hard voor moeten werken. Om kwart voor 1 kwam het direct met de nageboorte ter wereld en dat was maar goed ook, want Fay was in paniek en verdween direct in de krabton. Pieter heeft het vlies en de navelstreng losgemaakt waarna ik het kitten ben gaan droogwrijven. De ademhaling kwam direct op gang, maar voor de zekerheid heeft Pieter nog wat slijm weggezogen. Inmiddels had Pieter Fay weer terug naar de krabpaal gebracht en het kitten onder haar neus geduwd, maar ze begreep er niet veel van en trok zich meteen weer terug onder de krabpaal. We hebben het kitten in een schone doos onder een warmtelamp gelegd en hebben daarna getracht Fay weer enigszins rustig te krijgen. Kitten nummer 2 volgde om kwart over 1 en was iets kleiner dan het eerste kitten, maar ook nu bleef Fay niet liggen. We konden dus dezelfde stappen ondernemen als dat we bij het eerste kitten hadden gedaan.
Nog geen kwartier later volgde kitten nummer 3 en daar schrokken we allebei wel van. Het was zo ontzettend klein (ze woog amper 55 gram) en kwam levenloos ter wereld. Het is Pieter wel gelukt haar aan het ademen te krijgen, maar ze had het zwaar en uiteindelijk is ze een paar uur later in de handen van Pieter gestorven. Verdriet en frustratie alom natuurlijk.
Na dit hele kleine poesje werd het vierde kitten vrij snel geboren en dit kitten was gelukkig weer wat groter. Inmiddels begon Fay te begrijpen wat er allemaal aan de hand was en kreeg ze interesse voor haar kittens. Het vijfde en zesde kitten zijn geboren terwijl Fay haar andere kittens bij zich liet drinken. Ook deze kittens waren gelukkig niet zo klein. Om half 3 was de klus geklaard. Pieter heeft Fay met haar kittens naar de werpkist verhuisd waar ze een beetje bij kon komen van alle gebeurtenissen.
Vannacht en vandaag moet Fay nog even wennen aan haar nieuwe rol als moeder. We hebben haar vandaag een paar keer bij haar kittens gezet, zodat ze konden drinken en toen ze geen aanstalten maakte om ze te wassen hebben we op de kontjes van de kittens wat boter gesmeerd. Ze is toen heel ijverig gaan poetsen. Nu maar hopen dat ze begrijpt dat ze ook zonder boter moet zorgen dat de kleintjes schoon blijven. Ze is vanavond wel al een paar keer uit zichzelf bij haar kleintjes gaan liggen, dus we gaan er vanuit dat ze het allemaal wel begint te begrijpen.
Zoals het er nu naar uitziet hebben we een nestje van 4 katertjes en 1 poesje. Het kitten dat helaas is overleden was ook een poesje.
Het gewicht van de kittens zullen we bijhouden in het groeischema en foto’s van de kittens zullen we naast hier in het dagboek ook plaatsen bij foto’s C-nest.
vrijdag 9 september 2011
Vandaag dag nummer 60 voor Fay. De kittens mogen komen, maar er is nog geen enkel teken aan de wand dat de bevalling er aan zit te komen. In totaal is Fay nu precies 2 kilo aangekomen en ze is tonnetje rond. Ze slaapt nu ook s’nachts bij ons op de slaapkamer, voor het geval de bevalling zich dan aankondigt. Niet dat ik overigens op dit moment veel kan doen. Onderzoek bij de arts vanmorgen wees uit dat ik een ontsteking tussen twee rugwervels heb, waardoor veel bewegingen behoorlijk veel pijn doen. Zoals het er nu naar uitziet, zal Pieter straks degene zijn die als ‘vroedvrouw’ op kan treden en zal ik vanaf de zijlijn de mentale steun gaan geven.
zondag 4 september 2011
De laatste loodjes voor Fay zijn aangebroken. Ze is de afgelopen paar weken behoorlijk rond en zwaar geworden en ze slaapt bijna elke dag het klokje rond. De weinige momenten dat ze wakker is, besteed ze voornamelijk aan eten. Van enige nesteldrang is echter nog geen sprake en de werpkist wordt dan ook volledig door haar genegeerd. Het zal ons benieuwen waar ze straks wil bevallen.
Cattery Duhovali waar dekkater Sven vandaan komt, stuurde ons nog deze mooie foto van hem. Gecombineerd met onze prachtige Fay, kan het bijna niet anders dan dat daar hele mooie kittens van komen.
dinsdag 16 augustus 2011
Fay is echt zwanger! De afgelopen dagen is ze zichtbaar dikker geworden en er verschijnen twee bolletjes aan beide kanten van haar lichaam. Ik had voor vandaag een afspraak staan voor een echo, maar de dierenarts bevestigde al zonder echo dat het bijna niet anders kan, dan dat ze zwanger is. Omdat ik toch wel benieuwd was hoe zo’n echo er uitziet en Fay rustig was, hebben we alsnog een echo laten maken. Wat is dat leuk om te zien! Minimaal 3 kittens waren er meteen al goed zichtbaar en de kans bestaat dat het er meer zullen zijn. Omstreeks 14 september aanstaande hopen we dus het eerste nestje van Fay te mogen verwelkomen.
vrijdag 5 augustus 2011
Fay wordt zichtbaar dikker en is inmiddels 800 gram aangekomen. Ook haar tepeltjes zijn beduidend groter geworden en inmiddels knal rose van kleur. Het kan bijna niet anders of ze is dit keer echt zwanger!
zaterdag 23 juli 2011
De eerste week zijn we door en gelukkig nog geen enkel teken van enige ontsteking. Ik ben wel geneigd iedere keer als ik haar zie wassen onder haar staart te kijken, angstig dat ik ben daar weer bloed aan te treffen. Gelukkig is dit tot nu toe nog niet het geval. Qua gedrag is ze nu ook anders. Ze slaapt echt heel erg veel een eet alles wat we haar voorzetten. Toch durven we nog niet echt te hopen op een zwangerschap.
donderdag 14 juli 2011
Vanavond hebben we onze Fay weer opgehaald en het spannende wachten begint weer. Fay keek heel raar op bij thuiskomst toen bleek dat er nog een kitten in huis was gekomen. Om Fay en Abbey goed aan elkaar te laten wennen, besluiten we die twee ’s-nachts bij ons te laten. De eerste nacht komen we rustig door.
maandag 11 juli 2011
Het was even spannend, want de krolsheid van Fay was weg bij binnenkomst en het duurde dit keer erg lang voordat het terugkwam. Gelukkig kon Raymond ons vandaag het goede nieuws vertellen dat er een dekking heeft plaatsgevonden. Voor de zekerheid laten we Fay nog een aantal dagen bij Sven.
zaterdag 9 juli 2011
Het gaat gelukkig erg goed met Fay. De nieuwe kuur sloeg meteen de eerste dag aan en we zagen Fay elke dag beter in haar vel gaan zitten. Sinds gisteren is ze weer krols geworden en omdat het van belang is, nu haar baarmoeder helemaal schoon is, haar zo snel mogelijk te laten dekken, brengt Pieter haar vandaag nogmaals naar Sven. Vanmorgen hebben we ook onze nieuwe Ragdoll kitten opgehaald, maar we hebben haar nog niet aan Fay laten zien. Stressfactoren kunnen er namelijk voor zorgen dat de krolsheid stopt en dat willen we nu natuurlijk liever niet.
woensdag 29 juni 2011
Fay is echt schijnzwanger hetgeen een groot probleem begint te worden tussen haar en Mila die haar kittens nu voor zichzelf wil houden en geen bemoeienis van Fay meer tolereert. Gisterenochtend sloeg de vlam in de pan tussen de dames waardoor we genoodzaakt zijn ze nu even uit elkaar te houden. Vandaag wederom een bezoek aan de dierenarts gebracht. Uit de echo van vandaag blijkt inderdaad dat Fay niet zwanger is. De cyste die in haar baarmoeder zat heeft waarschijnlijk voor alle problemen gezorgd. Omdat nu zeker vast staat dat ze niet zwanger is, kan ze vanaf vandaag ook een zwaardere kuur krijgen. We hopen echt dat ze nu snel opknapt.
donderdag 23 juni 2011
De afgelopen dagen heeft Fay elke dag best veel bloed verloren en sinds een paar dagen moedert ze samen met Mila over haar kittens. Ze gedraagt zich soms alsof het haar kittens zijn. Ze laat de kittens zelfs bij haar drinken, hetgeen natuurlijk helemaal niet kan. Vanmorgen heb ik een aantal opgerolde sokken bij haar neergelegd, waar ze nu over moedert. Ik wil niet dat ze straks ook nog last gaat krijgen van ontstoken tepels. Het geeft ons wel een idee hoe ze zal zijn als ze zelf moeder is en we hopen dan ook vurig dat die rol ooit voor haar zal zijn weggelegd. De uitslag van de echo vandaag was niet duidelijk. Er hebben twee artsen naar gekeken, maar de conclusie is onduidelijk. Er zit iets in haar baarmoeder, maar waarschijnlijk is het een cyste en geen embryo. Of ze zwanger is geweest en dit misschien fout is gegaan, is niet vast te stellen. Op basis van deze echo durft de arts in ieder geval nog een zwaardere kuur voor te schrijven.
vrijdag 17 juni 2011
Fay was al enige dagen klaar met haar kuur en wij hadden gehoopt dat we hiermee het ergste achter de rug hadden. Het was dan ook erg schrikken toen we vanavond thuiskwamen en Fay aantroffen die veel pijn had en bloed verloor. De dierenarts heeft een echo gemaakt, maar daarop was niets te zien. Voor de zekerheid hebben we nogmaals een antibioticakuur gekregen en hebben we een afspraak gemaakt voor donderdag om nogmaals een echo te laten maken. Mocht ze zwanger zijn, hetgeen we betwijfelen, dan is ze donderdag 35 dagen, en dan zou dit op de echo zichtbaar moeten zijn.
donderdag 2 juni 2011
Fay is echt ziek. Gisterenochtend stopte ze eerst met eten en sinds gisterenavond ook met drinken. We hebben haar vannacht en vanmorgen een paar keer water toegediend, maar vertrouwen het niet en maken een afspraak voor haar bij de dierenarts. Het is Hemelvaartsdag dus het duurt een paar uur voordat we met haar terecht kunnen. Het valt ons op dat Fay zich steeds vaker aan het wassen is. Tot onze grote schrik zien we bloederig slijm. Ik denk meteen aan een baarmoederontsteking, maar volgens onze dierenarts is dat niet het geval. Zij denkt eerder aan een vaginale ontsteking die zou kunnen zijn ontstaan tijdens de dekking. Om te voorkomen dat de ontsteking alsnog haar baarmoeder bereikt, krijgt Fay een antibioticakuur die veilig is voor het geval ze zwanger blijkt te zijn. Ze krijgt een injectie met antibiotica en eentje tegen de koorts en we zien haar hierdoor snel opknappen. De opluchting is groot als we haar na een paar uur ineens veel zien eten en belangrijker, zien drinken.
woensdag 1 juni 2011
Het gaat niet goed met Fay. Ze wil al de hele dag niets eten en ze lijkt pijn te hebben, maar ik kan niet ontdekken waar. Als het morgen niet beter met haar gaat, ga ik voor de zekerheid naar de dierenarts.
vrijdag 27 mei 2011
We hebben Fay vanavond weer opgehaald en onderweg naar huis heeft ze alleen maar liggen slapen. Eenmaal thuis komen alle andere poezen nieuwsgierig aan haar ruiken. Ze maakt hier in eerste instantie geen probleem van, maar na een goed uur is ze alle aandacht zat en zoekt ze het hoogste plekje op de krabpaal uit om daar te gaan slapen.
dinsdag 24 mei 2011
Er heeft een dekking plaatsgevonden!
maandag 23 mei 2011
Fay is gisterenochtend krols geworden en het heeft doorgezet, zodat we haar vanavond naar Sven konden brengen. Ze was van harte welkom. Eenmaal aangekomen, bleek er van enige krolsheid geen sprake meer te zijn, maar we vertrouwen erop dat deze krolsheid snel weer terug zal keren. Ze heeft samen met Sven een grote kamer tot haar beschikking. Voor nu zal Sven eerst even in een bench in deze kamer worden gezet, zodat ze langzaam aan elkaar kunnen wennen. Het is voor Fay de eerste keer, dus ze begrijpt er helemaal niets van.
maandag 9 mei 2011
Eerder dan verwacht, blijkt Fay weer krols te zijn. We zouden haar het liefst nu naar de dekkater brengen, maar onze Mila kan elk moment voor de tweede keer moeder worden en daar willen we allebei heel graag bij aanwezig zijn. Omdat we niet het risico willen lopen dat Mila net gaat bevallen op het moment dat één van ons Fay naar de dekkater brengt, besluiten we de volgende krolsheid van Fay af te wachten.
zondag 1 mei 2011
Vandaag zijn we op visite geweest bij Raymond en Geneviève van cattery Du Hovali. We waren al een tijdje op zoek naar een geschikte kater voor onze Fay en via een collega fokker zijn we op de hoogte gebracht van hun dekkater Sven. We werden hartelijk ontvangen en de jongens keken er hun ogen uit. Zoveel poezen bij elkaar hadden ze nog nooit gezien en bovendien was er een paar dagen geleden een nestje geboren. Sven blijkt in het echt nog mooier dan op de foto, maar bovenal is zijn karakter fantastisch en dat vinden wij naast gezondheid, het belangrijkst. We hebben dan ook graag afgesproken Fay bij haar volgende krolsheid bij Sven te laten logeren.



























