Cattery van Weelde

donderdag 15 september 2011

Afgelopen zondag heeft ook Bindi ons huishouden verlaten om haar intrek te nemen bij Ben en Sofie, waar ze haar draai inmiddels al goed heeft kunnen vinden en twee mensen nog gelukkiger heeft gemaakt.

Babette heeft Bindi nog enige uren na haar vertrek gezocht, maar heeft zich daarna op Abbey gestort en haar vervolgens tot beste vriendin gebombardeerd. Nog geen dag later is het nestje van Fay geboren en zowel Babette als Abbey staan nu regelmatig met hun neus over de kraamdoos gebogen. Ze zouden er het liefst nu al mee wil spelen.

Met het vertrek van Bindi is mijn dagboek van het B-nest tot een einde gekomen. Wij hopen regelmatig nieuwe foto’s te krijgen van de nieuwe eigenaar(s), zodat wij ook van het B-nest een rubriek ‘toen en nu’ kunnen plaatsen.

Lieve Nikki, geniet van Virgilius!

Lieve Marc en Noella, geniet van Biba!

Lieve Ben en Sofie, geniet van Bindi!

Bedankt voor het gezellige contact en het vertrouwen in onze cattery. We houden contact!

zondag 4 september 2011

Afgelopen donderdag hebben we Virgilius weer  kunnen knuffelen. Wat zag hij er goed uit en wat heeft hij het fantastisch getroffen daar bij Nikki. We zijn ook al uitgenodigd om Biba te komen bewonderen en zodra de kittens van Fay geboren zijn, maken we graag gebruik van die uitnodiging. Voor Bindi breken nu haar laatste dagen bij ons thuis aan.  Zodra haar nieuwe baasjes naar hun nieuwe appartement zijn verhuisd, komen ze haar ophalen. We zijn erg benieuwd hoe Babette en Abbey op haar vertrek zullen gaan reageren. Nadat Virgilius en Biba ons huishouden hadden verlaten zijn ze een echte drie-eenheid geworden.  Voor ons zal het tevens weer even wennen zijn, want ook Bindi heeft een speciaal plekje in ons hart gekregen.

Hierbij nog een foto van de drie-eenheid. Babette, Bindi en Abbey.

vrijdag 26 augustus 2011

Inmiddels zijn de zusjes Babette en Bindi alweer bijna twee weken alleen met elkaar, nadat zus Biba en broer Virgilius hun intrek hebben genomen bij hun nieuwe baasjes. Van allebei die kanten bereiken ons hele goede berichten (en foto’s) en dat doet ons meer dan goed. Over niet al te lange tijd zullen wij ook afscheid moeten gaan nemen van Bindi, maar tot die tijd genieten we nog met volle teugen van onze prachtige kleintjes. Nou ja, kleintjes. Ze groeien zo hard, dat ik van de week een hele tijd in de veronderstelling was dat ik Bindi op schoot had, toen bleek dat Mila zich als een bolletje bij mij op schoot had opgerold!

Verder hebben we vorige week het goede nieuws met eigen ogen kunnen zien: onze Fay is zwanger van haar eerste nestje. Ook van haar zwangerschap hou ik een dagboek bij. Als je dit wil volgen, klik dan hier.

zaterdag 13 augustus 2011

En zo zijn er nog maar drie!

Vandaag heeft als eerste Virgilius ons huishouden verlaten om in te trekken bij een dolblije Nikki. En, zoals verwacht, ik kon het wederom niet aan bij het afscheid aanwezig te zijn. Nogmaals mijn excuses Nikki en bij deze ook alvast mijn excuses voor Marc en Noella die morgen Biba komen halen en voor Ben en Sofie waar Bindi straks gaat wonen! Na 13 weken van verzorging en bovenal intens veel vreugde, blijkt het afscheid nemen wederom enorm zwaar.  Ik heb me er inmiddels maar bij neergelegd, dat afscheid nemen gewoon niet mijn ding is. Gelukkig is Pieter er iets beter tegen bestand, anders zou er waarschijnlijk geen enkel kitten meer ons huis verlaten.

Afgelopen maandag ben ik overigens wel zelf met de kittens naar de dierenarts gegaan voor hun laatste entingen. Ik kan het dus wel! Gelukkig ging alles prima en hebben ze alle vier wederom geen enkel piepje gegeven tijdens het enten en ook dit keer werd er bij thuiskomst natuurlijk meteen weer met alles en iedereen gespeeld. Nou ja, niet met iedereen want Fay is de drukte van de kittens soms meer dan zat. Ik durf bijna voor 100% te zeggen dat ze zwanger is, maar voor de zekerheid krijgt ze aankomende dinsdag een echo. Blijkt dan dat ze inderdaad zwanger is, dan kunnen we ons gaan verheugen op haar eerste nestje (tweede week van september). Zou natuurlijk fantastisch zijn!

Overigens hebben we gisteren ontdekt dat Babette ons graag helpt bij een partijtje sjoelen. Klik hier voor het filmpje

woensdag 27 juli 2011

Wat gaat de tijd toch weer ontzettend snel. Nog maar een paar weken voor ons om volop van het viertal te genieten, voordat ze straks hun nieuwe baasjes gaan verblijden met hun komst. Ik weet nu al dat het afscheid nemen weer bijzonder zwaar voor me zal worden, ondanks dat Babette bij ons blijft. Ook

deze kittens hebben inmiddels een speciaal plekje in mijn hart gekregen (ik heb gelukkig een groot hart!).

Afgelopen maandag hebben ze allemaal hun chip gekregen en ook deze ingreep is gelukkig zonder problemen verlopen. Volgens Pieter hebben ze alle vier een klein piepje gegeven toen de naald werd ingebracht, maar daar is het dan ook bij gebleven. Zelf ben ik er niet bij geweest. Ik laat het namelijk afweten op de momenten dat ingrijpen pijn doen of gaan doen. Pieter had Mila wel meegenomen, zodat ze meteen na de ingreep haar kinders kon ´troosten´ en

dat heeft ze dan ook vol overgave gedaan. Eenmaal thuis zijn ze direct weer gaan spelen alsof er niets aan de hand is geweest.

Vandaag is het me dan uiteindelijk toch gelukt om ze alle vier tegelijkertijd op de foto te krijgen.  Er moest wel een mandje aan te pas komen om ze  in te stoppen en Pieter die ze continue aan het afleiden was en ze weer terug moest stoppen, maar het resultaat mag er zijn. Wij zijn in ieder geval trots op onze prachtige kittens!

zondag 17 juli 2011

Op poezengebied hebben we een drukke week achter de boeg. Abbey, ons eerste Ragdoll poesje, heeft haar intreden in ons huishouden gedaan, Fay is op katerbezoek gegaan en is sinds donderdag weer thuis en de kittens hebben een bezoekje aan de dierenarts gebracht en hun eerste enting gekregen. Na alle commotie begint de rust gelukkig nu weer terug te keren.

De kittens vinden het wel leuk dat er een nieuw speelgenootje bij is gekomen, maar de eerste paar dagen dacht Abbey daar toch wel anders over. Er werd in het begin flink wat gegromd en geblazen naar elkaar, maar na een paar dagen is de stemming helemaal omgeslagen. Abbey speelt met de kittens alsof ze er vanaf het begin al bij is geweest en de kittens vinden hun ´grote zus´ ook machtig interessant. Mila heeft haar meteen als één van haar geaccepteerd. Het enige nadeel daarvan is, dat ze het Fay, Cathy en Amy niet toestaat om met haar te spelen, maar ook dat zal straks wel veranderen. Om onze andere poezen toch ook aan Abbey te laten wennen, houden we Mila en haar kittens een paar keer per dag even apart en zetten we Abbey bij de andere poezen.

Het eerste dierenartsbezoek is ook goed verlopen. Onze dierenarts heeft het 4-tal goed nagekeken, waarna ze allemaal hun eerste enting hebben gekregen. Het zijn ware kanjers, want het deed ze helemaal niets. Een reactie op de enting is gelukkig ook uitgebleven.

Virgilius

Babette

Bindi

Biba

Verder hebben ze inmiddels allemaal al door hoe ze de trap op en af moeten komen. Hun leefgebied is daardoor weer een heel stuk groter geworden en er wordt weer van alles door ze ontdekt. De deur naar de serre gaat nu regelmatig open en daar is het ook allemaal zo interessant. Wind, regen, vogeltjes die voorbij vliegen, insecten die ze proberen te vangen, het is voor de kittens en voor ons prachtig om te zien. De tijd gaat echter wel ontzettend snel en over een paar weken zullen de eerste kittens al verhuizen. Reden voor ons om nu dus nog erg veel van ze te genieten en dat doen we!

maandag 4 juli 2011

Afgelopen zaterdag had ik het plan opgevat een mooie foto te maken van ons prachtige 4-tal samen. Ik had er zin in, de kittens hadden duidelijk andere plannen! Er werd druk door elkaar heen gelopen, er werd druk met elkaar gespeeld en er werd vooral met de kont naar de camera geposeerd. Mijn plan om ze alle vier tegelijk richting camera te laten kijken, moest ik al snel laten varen. Dan maar één voor één. Met Marijn als vliegende kiep en afleider (ze wilden namelijk vooral het liefst van de tafel lopen) is het me uiteindelijk toch gelukt een aantal leuke actie foto´s te maken. Babette was de enige die het allemaal niet zo spannend vond. Als een volmaakt model poseerde ze voor mijn camera, daarbij geen acht slaande op de muizen en balletjes die haar toegeworpen werden.

Virgilius

Babette

Bindi

Biba

Gisteren kregen wij Sofie en Ben op visite. Al enige tijd stonden zij op de lijst voor een poesje en gisteren was het dan eindelijk voor hen zover. Bindi werd bezocht en Bindi viel in de smaak (en in slaap bij Sofie op schoot). Gelukkig ook voor onze lieve Bindi een goed huis gevonden. Omdat Sofie en Ben in september gaan verhuizen, blijft Bindi tot die tijd gezellig bij ons en dat vinden wij helemaal niet erg!

zaterdag 25 juni 2011

6 weken zijn de kittens van Mila inmiddels en we genieten nog steeds iedere dag met volle teugen van het 4-tal. Onze woonkamer is inmiddels bekend

terrein voor ze geworden waar ze heerlijk kunnen ravotten. Uiteraard worden ze hierbij scherp in de gaten gehouden door Mila, geholpen door Fay die zo nu en dan het idee heeft dat het haar kittens zijn. De kittens vinden alles best, zolang ze maar kunnen spelen.

Vorig weekend hebben we een gezellige zondag gehad.  In de ochtend hebben we kennis gemaakt met Noella en Marc die dolgraag Biba straks een liefdevol onderkomen gaan bieden. Biba zal straks het huishouden gaan delen met de al aanwezige poezen van Marc en Noella en hun papegaai. Biba, inmiddels al een beetje kennende, gaat dat prima vinden. Wat haar betreft is het hoe meer zielen, hoe meer vreugd. Noella en Marc vinden de naam Biba prima bij haar passen, dus ze blijft die naam ook als roepnaam houden.

In de middag hebben we kennis mogen maken met Nikki en haar vriend Erik. Zij kwamen voor onze Billy en zijn als een blok gevallen voor dit prachtige ventje. Als voorzorgsmaatregel verhuizen de goudvissen van Nikki straks naar Erik. We weten zeker dat het  Billy straks bij Nikki thuis aan niets gaat ontbreken en dat hij ook volop zal genieten van alle aandacht die hij bij Erik thuis zal gaan ontvangen als hij daar gaat logeren. We hopen dan wel het beste voor de goudvissen! Billy krijgt van Nikki de mooie naam Virgilius en we doen ons best hem vanaf nu zo te noemen. Gaat goedkomen!

zaterdag 11 juni 2011

Wat is het toch heerlijk om na een hectische dag thuis te komen en begroet te worden door de kittens van Mila. Alle stress valt direct van me af op het moment dat ik bij ze ga zitten. Het is zo leuk dat ik door Billy, Babette, Bindi en Biba als één groot klimtoestel word gezien. Het feit dat er aan mijn haren wordt getrokken, in mijn tenen en vingers wordt gebeten en ik onder de pap kom te zitten, maakt het plezier er echt niet minder op. Ze zijn lief en ondeugend tegelijk en het is prachtig te zien hoe ze op dit moment elkaar en de wereld aan het ontdekken zijn. Daar kun je echt naar blijven kijken.

Pieter heeft zich inmiddels vol enthousiasme op het maken van krabtonnen gestort en zoals met alles waar hij zich voor inzet, ze zijn prachtig. Voor de kittens heeft hij een klein formaat gemaakt en sinds gisteren wordt daar uitbundig gebruik van gemaakt. Ze kunnen er zelf al op- en afklimmen en vinden het prachtig om er in te slapen. Het gat is groot genoeg, zodat ook Mila er in kan als haar kinders weer eens verstoppertje aan het spelen zijn. Kijk hier voor een filmpje.

dinsdag 7 juni 2011

Zoals verwacht, hebben alle vier de kittens inmiddels de in- en uitgang van de werpkist ontdekt. De eerste keer ontzettend onzeker, maar nu  (amper twee dagen later) stormen ze al naar buiten alsof ze nooit anders gedaan hebben.  De werpkist wordt nog wel gebruikt om te slapen, maar zodra ze wakker zijn dan komen ze meteen weer naar buiten op ontdekkingstocht. Vooral elkaar ontdekken is erg leuk en er wordt dan ook flink met elkaar gespeeld. Moeder Mila moet er nog wel even aan wennen nu ze de controle over haar kleintjes soms even kwijt is.  Hetzelfde geldt overigens ook voor de kittens. Was tot een paar dagen geleden door je moeder schoon gewassen worden nog een leuke aangelegenheid, nu kost het speeltijd en dat is dus niet leuk. Vooral Biba en Babette hebben er een houtje van om zich aan hun wasbeurt te onttrekken, maar worden dan zonder pardon door Mila teruggehaald.

Sinds een paar dagen krijgen ze ook van ons wat vast voer naast de melk die ze nog steeds van Mila krijgen. In het begin had alleen Billy door hoe het moest, maar nu heeft niemand er meer problemen mee.  Omdat het allemaal nog lekker ongecontroleerd gaat, zitten ze na hun maaltijd wel helemaal onder en moet er (jawel) weer gepoetst worden door Mila. Kijk hier voor een leuk filmpje.

maandag 30 mei 2011

Afgelopen zaterdag hebben we Mila en haar kleintjes naar de woonkamer verhuisd. Na twee weken van volle rust in een kast in onze slaapkamer wordt het nu tijd voor ze om op hun pootjes te staan, rond te lopen, alles te ontdekken, kattenkwaad uit te halen en van onze woonkamer hun speeltuin te gaan maken. En voor ons om nog meer van ze te kunnen genieten. Ik voorspel dat er de komende weken weer vele uurtjes door ons al kruipend, knuffelend en spelend met de kittens zullen worden doorgebracht.

Billy

Babette

Bindi

Biba

Mila heeft de verhuizing overigens goed over zich heen laten komen. Ze is nog wel een paar keer boven in de kast gaan kijken, maar is daarna beneden gebleven. Ondertussen krijgen Billy, Babette, Bindi en Biba meer en meer belangstelling voor de wereld buiten hun werpkist. In de werpkist zitten twee gaten (een groot en een klein gat) waar nu nog plexiglas voor zit. Op die manier kunnen ze vast een beetje naar buiten kijken en straks (ik voorspel al over een paar dagen) zullen ze op die manier de werpkist gaan verlaten en hun voorzichtige pasjes gaan zetten. Op dit moment wordt er nog druk geoefend om te lopen in de werpkist, hetgeen een ontzettend grappig gezicht is.

Kortom het is erg genieten hier thuis.

woensdag 25 mei 2011

Afgelopen weekend zijn bij alle vier de kittens de oogjes open gegaan en dat is zo´n leuk gezicht! We proberen elke dag opnieuw om leuke foto´s te maken van het hele stel, maar dat is best moeilijk. Vooral omdat Mila het er absoluut niet mee eens is als we een kitten uit de doos halen. We moeten elke dag ook snel zijn met het wegen, want voordat we het weten heeft Mila alweer een kitten opgepakt en in de doos gelegd. Afgelopen zaterdag vond Mila het de hoogste tijd om samen met kittens te verhuizen naar een andere plek. We waren die ochtend vergeten de kast goed dicht te doen en Mila had meteen haar kans gegrepen. Op het moment dat we het in de gaten kregen, had ze al twee kittens in een verhuisdoos gestopt. We hebben de kittens weer terug in hun eigen doos gelegd en gelukkig accepteerde Mila dit. Aankomend weekend zullen we Mila en haar kittens naar de woonkamer gaan verhuizen, zodat ze aan alle huiselijke geluiden gewend zullen raken en straks de hele woonkamer als speeltuin kunnen gaan gebruiken. Uiteraard zijn we ook nu weer van plan daar leuke filmpjes van te gaan maken, die we natuurlijk ook bij dit dagboek zullen plaatsen.

Dinsdag 17 mei 2011

Na het verdrietige nieuws van afgelopen zaterdag, ben ik blij te kunnen melden dat de overige 4 kittens het goed doen. Mila is wederom een erg zorgzaam moedertje, die goed voor ze zorgt.  Het is een genot om ze zo samen te zien

Omdat we er zo goed als zeker van zijn, dat we nu 3 poesjes en 1 katertje hebben, hierbij de namen die ze op de stamboom zullen krijgen. Uiteraard is het straks aan de nieuwe eigenaar(s) – als ze dat willen –  om hun nieuwe huisgenootje van een andere roepnaam te voorzien.

katertje: Big Billy van Weelde
poesjes: Bright Babette van Weelde, Brilliant Bindi van Weelde en Beautiful Biba van Weelde.

Zaterdag 14 mei 2011

Een erge trieste dag vandaag. 1 poesje is namelijk vandaag overleden.

Gisterenavond voordat ik ging slapen, bleek er ogenschijnlijk niets met dit poesje aan de hand te zijn, maar toen we vanmorgen gingen kijken, lag ze er erg versuft bij. Bij het wegen bleek dat ze wel iets was aangekomen maar beduidend minder dan de rest. We zijn meteen bij gaan voeden, maar ze had de kracht niet om te zuigen. We hebben de dierenarts gebeld en toen we daar waren, werd ze ineens goed wakker en begon duidelijk te piepen. Ik was meteen weer gerustgesteld, maar in minder dan een minuut viel ze weer helemaal weg. Het kon Mila ook niet echt boeien, hetgeen al een teken aan de wand was. De dierenarts zag het somber in en kon ons niets anders aanraden dan om toch te proberen met bij voeden. Op dat moment was ik er nog steeds van overtuigd dat ons dat ging lukken.

Groot was dan ook de schrik toen bij thuiskomst bleek dat ze inmiddels was overleden. Ondanks dat je weet dat de eerste dagen enorm kritiek zijn, was de gedachte dat het nu mis zou kunnen gaan niet één keer bij me opgekomen. Het was een probleemloze bevalling, dus dacht ik ook de komende 13 weken probleemloos door te komen. Behoorlijk naïef zoals nu wel blijkt en des te harder de klap. De hele dag loop ik al met een knoop in mijn maag rond en het verdriet zit erg hoog.

Het overleden poesje (we hebben haar de naam Brave Britt) gegeven, was kitten nummer 4 en dus het enige kitten dat in een stuit geboren was en die we echt op gang hebben moeten helpen. Het kan zijn, dat ze daardoor toch zwakker was dan de rest, maar daar zullen we niet meer achter kunnen komen.

We hebben haar in een mooi doosje gestopt, afscheid van haar genomen en haar naast het katertje uit Mila haar eerste nestje begraven.

En nu moeten we door en ons gaan richten op de overige 4. Verdriet en geluk, het ligt zo ontzettend dicht bij elkaar.

Mila heeft zich er ook bij neergelegd. Een paar keer heeft ze het overleden poesje opgepakt en tussen de andere kittens gelegd, maar nu het er niet meer is, loopt ze ook niet te zoeken of iets dergelijks. De natuur regelt het allemaal zelf.

Wel houden we de overige 4 kittens nu extra goed in de gaten en wat mij betreft mag het al volgende week zijn, zodat de meest kritieke periode voorbij is. Dit hele gebeuren heeft me vandaag erg onzeker gemaakt.

Vrijdag 13 mei 2011

Milla is donderdag 12 mei 2011 bevallen van 5 prachtige kittens. Voor zover we het nu kunnen zien, 4 poesjes en 1 kater.

Donderdagochtend ben ik gewoon gaan werken en Pieter was al enige dagen thuis aan het werk. Om half 1 werd ik gebeld met de mededeling dat Mila wat slijm aan het verliezen was, maar verder gewoon nog rustig lag te slapen. Zodra Pieter zou merken dat ze zich anders zou gaan gedragen, zou hij me bellen. Dat gebeurde rond 3 uur. Mila werd onrustig en was uit zichzelf in de werpkist gaan liggen. Ik geloofde mijn oren niet, Mila in de werpkist! Ik heb mijn spullen gepakt en ben naar huis gereden. Om 4 uur kwam ik binnen en zodra Mila mij hoorde kwam ze luid miauwend naar beneden gerend om me te halen. Ik heb snel zorgvuldig mijn handen gewassen en ben toen op de grond naast haar werpkist gaan zitten. Mila ging er uit zichzelf weer in en prompt begonnen de persweeën. Je zou bijna denken dat ze op me had gewacht.

Na 3 kwartier van persweeën die keurig om de minuut kwamen, zat er nog geen schot in de zaak. Een telefoontje naar de dierenarts gepleegd die haar tot kwart over 5 zelf de tijd gaf. Om 5 over 5 vroeg ik aan Pieter om vast haar reismandje te pakken en terwijl Pieter daar mee bezig was, volgde er om 10 over 5 een luide schreeuw van Mila, gevolgd door een kitten. Mila scheurde zelf keurig het vliesje open, maar had wat moeite met het doorbijten van de navelstreng. Pieter heeft een handje geholpen en met de volgende perswee kwam ook de placenta mee. Daarna begon Mila aan het grote poetswerk. Wij hadden niet in de gaten dat ze op dat moment weer persweeën had, dus groot was onze verbazing dat amper 10 minuten later het tweede kitten al werd geboren. Mila had het volgens ons zelf niet eens in de gaten, dus het was aan ons om het vliesje te breken en de navelstreng door te knippen. Omdat Mila nog steeds kitten nummer 1 aan het poetsen was, hebben wij kitten nummer 2  een handje geholpen door het droog te wrijven. Pas nadat dit kitten luid begon te piepen, werd Mila zich bewust van het feit dat ze blijkbaar nog een kitten op de wereld had gezet.

Kort daarna, om 10 voor 6, kwam kitten nummer 3 zonder problemen op de wereld. Ook hier hebben wij even moeten helpen met het vliesje en de navelstreng, maar daarna nam Mila het snel over. Nummer 1 en 2 lagen op dat moment al lekker bij haar te drinken.

Omdat de matjes in de werpkist hoognodig aan vervanging toe waren, hebben wij Mila en haar gevolg even in een andere doos gezet en meteen van die gelegenheid gebruik gemaakt om de kittens na te kijken, te wegen en een kleurtje als herkenning te geven. Op dat moment bleek dat het eerste kitten een kater is en meteen ook de zwaarste namelijk 110 gram. Hij heeft duidelijk de weg vrijgemaakt voor de andere kittens.

Echt veel tijd hadden we niet, want om 10 voor half 7 diende kitten nummer 4 zich aan en dit kitten lag duidelijk in een stuitligging. De vliezen waren nog intact dus we hebben even afgewacht of Mila deze bevalling zelf voor elkaar kon krijgen. Gelukkig was dit het geval en om 5 voor half 7 werd wederom met een luide schreeuw van Mila kitten nummer 4 op de wereld gezet. Dit kitten had het duidelijk erg benauwd. Ik ben gaan wrijven en Pieter is slijm uit gaan zuigen. Toen dit niet echt bleek te helpen, heeft Pieter het kitten uit moeten slaan (= zwaaien met het kitten, zodat het schrikt en gaat ademen). Dit lukte gelukkig meteen en daarna kon Mila het weer van ons overnemen. Daar lag ze dan een trotse moeder met 4 prachtige kittens!

Op dat moment dacht ik dat het er bij 4 zou blijven. Mila was na de geboorte van nummer 4 erg rustig geworden en ze had ook geen weeën meer. Ik ben om kwart over 7 naar beneden gegaan om voor onszelf wat eten klaar te maken. Toen ik om half 8 naar boven riep met de vraag hoe het met de kittens en moederpoes ging, kreeg ik van Pieter te horen dat zojuist kitten nummer 5 was geboren. Ik kon het niet geloven, maar het was toch echt zo. Wederom een prachtig blauw bolletje. Mila genoot zichtbaar en was de rust zelve.

Om half 12 hebben we nogmaals de werpkist verschoond en verhuisd naar een stil plekje in de linnenkast. Als Mila de door ons gekozen plek ook prima vindt, dan zullen de kittens daar de eerste periode verblijven, zodat ze in alle rust kunnen slapen, eten, etc.

Nog stijf van de adrenaline heb ik zelf de in de nacht van donderdag op vrijdag erg weinig geslapen en vandaag moest ik toch echt werken, want maandag en dinsdag ben ik pas vrij. Gelukkig stuurt Pieter mij ieder uur een update en het gaat prima met Mila en haar kittens. De jongens komen vandaag ook naar ons en zijn ook meteen helemaal verkocht van het stel.

Het gewicht van de kittens zullen wij bijhouden in het groeischema en foto´s van de kittens zullen bij plaatsen bij foto´s B-nest.

maandag 9 mei 2011

We wachten in spanning af op de nadere bevalling van Mila. Het kan elk moment gebeuren. Afgelopen weekend had ze het zwaar met het warme weer en heeft ze bijna alleen maar in de serre op een koel plekje onder de bank gelegen. Zo nu en dan kwam ze even wat eten halen, om daarna meteen weer te verdwijnen naar haar plekje. Verder merken we nog niet aan Mila dat ze elk moment kan gaan bevallen, dus we wachten het gewoon maar af. Uiteraard houden we haar goed in de gaten en komen we ´s-nachts ook regelmatig ons bed uit om even bij haar te kijken.

zaterdag 30 april 2011

De afgelopen dagen heeft ons van verschillende kanten erg slecht en verdrietig nieuws bereikt, waardoor ik er even niet aan toe ben gekomen het dagboek

bij te werken. Fijn is wel te merken dat onze poezen, ieder op hun eigen manier, reageren op mijn verdrietige buien. Ik word van alle kanten door ze getroost.

Met Mila gaat het goed. Ze is inmiddels ongeveer 52 dagen zwanger, ruim een kilo aangekomen en heeft een prachtige buikje. Erg actief is ze op dit moment niet meer. Ze ligt meer dan dat ze op haar pootjes staat, hetgeen natuurlijk ook niet zo gek is nu het einde van haar zwangerschap in zicht komt.

Vorige week zagen we voor het eerst het getrappel in haar buik. Wat een wonder is dat toch om te zien. We zijn erg benieuwd met hoeveel kittens ze ons straks gaat verblijden.

Van enige vorm van nesteldrang heeft ze overigens (net als de vorige keer) nog geen last. Zo nu en dan kruipt ze in een doos, maar nooit voor lang. Wel maakt ze iedere avond haar rondje door de linnenkast, maar ook daar blijft ze niet liggen. De vorige keer is ze ook niet op een speciale plek bevallen en dat zal denk ik straks ook weer het geval zijn.

maandag 18 april 2011

Het gaat prima met Mila. Ze is inmiddels bijna 600 gram aangekomen en begint duidelijk zichtbaar dikker te worden. Aan beide kanten van haar buik verschijnen weer aardige bolletjes. Als ik thuis ben, is ze continue bij me in de buurt en volgt ze me overal naar toe. Heel aandoenlijk.  Wel staat ze duidelijk op haar strepen wat onze andere poezen betreft. Mila is zwanger en dat zullen ze weten ook! Ze accepteert het absoluut niet meer als een andere poes haar stoort, op haar plekje wil gaan liggen of erger nog… haar eten probeert op te eten. Ze voelt zich duidelijk hoger in rang op dit moment.  Gelukkig slaapt Mila ook nog veel, zodat wij op die rustige momenten onze andere poezen ook even uitgebreid kunnen knuffelen.

zaterdag 9 april 2011

Vandaag worden er hier thuis drie verjaardagen gevierd, hetgeen een huis vol visite betekent. Het is prachtig weer dus we vertoeven met z´n allen in de tuin. Alle poezen gaan voor de zekerheid naar boven, zodat we niet bang hoeven te zijn dat ze weg kunnen lopen. Mila is sinds een dag of drie erg kattig tegenover de andere poezen en Fay is wederom krols. De poezen houden ons dus goed bezig met hun gedrag. Als alle visite weer naar huis is, kunnen de poezen lekker naar buiten in de serre en dat komt de sfeer onderling weer ten goede.

donderdag 7 april 2011

Vandaag het dekbewijs naar Neocat gestuurd. Mila begint dikker te worden en ze is inmiddels al behoorlijk aangekomen. Mocht ze nu alsnog niet zwanger blijken te zijn, dan houdt ze ons aardig voor de gek.

zaterdag 2 april 2011

Vandaag heb ik aan Pieter gevraagd Mila zo vast te houden, dat ik toch maar eens goed naar haar tepeltjes kan kijken. Ze was het hier uiteraard niet mee eens en het was dan ook even een strijd. Maar, wat ik zie,  stemt mij hoopvol. Mooie rose tepeltjes die al behoorlijk aan het groeien zijn. Ik ga er nu zelf ook in geloven dat ze toch zwanger is. Pieter daarentegen was al vanaf het begin overtuigd van een zwangerschap. In dit geval geef ik hem graag gelijk.

maandag 28 maart 2011

Het is gebleven bij die ene krolse uithaal. Verder geen enkel teken van krolsheid. Vanaf het moment dat ze weer thuis is, mogen we echter niet aan haar buik komen. Het kost me moeite om naar haar tepeltjes te kijken, terwijl ik heel graag wil zien of daar al iets begint te verkleuren. Ze slaapt inmiddels wel meer dan normaal, eet ook veel meer dan normaal en ook haar vacht glimt nog mooier als dat het al deed.  Daarbij komt dat ze weer continue bij mij wil zijn, hetgeen tijdens haar eerste zwangerschap ook het geval was. Zou ze misschien dan toch zwanger zijn?

woensdag 23 maart 2011

Fay is wederom krols geworden en tot onze schrik gooit Mila er vanavond ook ineens een krolse gil uit. Geen zwangerschap schiet er meteen door me heen, want krolsheid en zwangerschap gaan niet samen. Het blijft bij die ene gil en daarna valt ze meteen weer in slaap. Ik baal er goed van, maar weet ook dat het kan gebeuren dat een dekking niet altijd een zwangerschap oplevert. Lichamelijk vertoont ze echter geen enkel teken van krolsheid, dus zit er voor ons niets anders op dan afwachten. En dat is soms best moeilijk!

maandag 14 maart 2011

Inmiddels is de krolsheid van Mila helemaal over en reageert ze flink chagrijnig op de krolsheid van Fay. Het enige wat Mila op dit moment wil, is rust en eten. De vorige keer dat ze terugkwam van de dekkater sliep ze ook zoveel en begon ze ook meer te eten. We beschouwen het als een gunstig teken, maar durven er natuurlijk nog niet echt op te hopen. Ik niet althans, volgens Pieter is ze gewoon zwanger!

donderdag 10 maart 2011

Na een aantal geslaagde dekkingen de afgelopen dagen, hebben we Mila vanavond weer opgehaald. Op het moment dat ze ons ziet met haar mandje, stapt ze er meteen in om de hele weg naar huis in een diepe slaap te verkeren. Antos aan de andere kant, vindt het maar niets om zijn vriendinnetje te zien vertrekken. We hebben medelijden met hem.

Eenmaal thuis vinden onze andere poezen  Mila weer erg interessant. Ze is nog een beetje krols, dus alle belangstelling doet haar niet zo veel. Ze kiest een lekker slaapplekje uit en valt meteen weer in slaap.

dinsdag 8 maart 2011

We krijgen het bericht dat alles prima gaat met Mila. Haar krolsheid is weer helemaal teruggekomen en er zijn al een paar geslaagde dekkingen waargenomen. Gelukkig maar.

maandag 7 maart 2011

Mila is bij haar lover en ze vindt het maar niets. Antos daarentegen ziet zijn nieuwe vriendinnetje weer helemaal zitten en begint haar meteen het hof te maken. Maar Mila wil er nu nog even niets van weten. Haar krolsheid laat het ook even helemaal afweten en ze kiest een plekje boven op een krabton uit als haar veilige plekje. We laten haar achter in de hoop dat ze binnen een aantal uur weer krols zal worden.

zondag 6 maart 2011

Het is zover, Mila is weer krols. Gisteren begon het en het zet goed door. We bellen de cattery en gelukkig, ze kan bij Antos terecht. We spreken af haar morgenavond te brengen.

vrijdag 18 februari 2011

We hebben het gezellig hier in huis. Zowel Fay als Mila zijn tegelijkertijd krols, dus er wordt hier heel wat herrie geschopt.Eigenlijk was het de bedoeling om dit voorjaar een nestje met Fay te krijgen, maar aangezien ze nu pas voor de

eerste keer krols is en ze nog niet alle testen heeft gehad, besluiten we met haar nog even te wachten. Mila daarentegen is goed hersteld na haar eerste nestje in augustus vorig jaar. We hakken de knoop door en gaan  proberen om wederom een nestje met haar te krijgen. We hadden al besloten haar ook dit keer door Antos te laten dekken, dus we nemen contact met de cattery op. Helaas ze zijn toevallig dit hele weekend niet thuis, dus dat feest gaat niet door. We zullen de volgende krolsheid van Mila af moeten wachten.